نتایج یک پژوهش جدید نشان می‌دهد افرادی که هر هفته با کابوس از خواب بیدار می‌شوند، در مقایسه با دیگران تا سه برابر بیشتر در معرض مرگ پیش از 75 سالگی قرار دارند.

تحقیق جدید توسط تیمی از محققان در آمریکا انجام شده و در آن داده‌های چهار مطالعه بلندمدت روی بیش از 4000 نفر بین 26 تا 74 سال بررسی شده است. شرکت‌کنندگان میزان کابوس‌های شبانه خود را گزارش کرده‌اند و سپس در بازه‌ای 18 ساله، آمار مرگ‌ومیر آن‌ها ثبت شده است. در این مدت، 227 نفر به‌صورت زودرس جان خود را از دست دادند.

حتی پس از درنظر گرفتن عواملی مثل سن، جنسیت، سلامت روان، مصرف سیگار و وزن، نتایج نشان داده افرادی که هفته‌ای یک‌بار یا بیشتر کابوس می‌بینند، همچنان حدود سه برابر بیشتر از دیگران در معرض مرگ زودرس هستند.

تاثیر کابوس بر ساعت زیستی بدن

محققان در ادامه به بررسی «ساعت‌های زیستی» یا همان علائم شیمیایی روی DNA پرداختند که سن بیولوژیکی بدن را نشان می‌دهد. نتایج ارائه شده از سوی سه مدل مختلف (شامل DunedinPACE ،GrimAge و PhenoAge) نشان داده افرادی که بیشتر کابوس می‌بینند، از نظر بیولوژیکی پیرتر از سن شناسنامه‌ای خود هستند.

محققان می‌گویند حدود 39 درصد از ارتباط بین کابوس‌ها و مرگ زودرس را می‌توان با پیری سریع‌تر سلول‌ها توضیح داد. به‌بیان‌ساده، چیزی که موجب کابوس می‌شود، همزمان بدن را نیز سریع‌تر پیر می‌کند.

کابوس‌ها معمولاً در مرحله‌ای از خواب با نام REM یا «خواب با حرکت سریع چشم» اتفاق می‌افتند؛ مرحله‌ای که در آن مغز فعال است اما بدن فلج شده. در این حالت، ترشح ناگهانی آدرنالین و کورتیزول می‌تواند به‌همان اندازه‌ای شدید باشد که هنگام بیداری ترس را تجربه می‌کنید. تکرار این شوک‌ها می‌تواند سیستم استرس بدن را در طول روز نیز فعال نگه دارد.

استرس مداوم ناشی از کابوس‌ها می‌تواند التهاب ایجاد کند، فشار خون را بالا ببرد و با فرسودن انتهای کروموزوم‌ها روند پیری را سریع کند. ازطرف‌دیگر، پریدن از خواب باعث اختلال در خواب عمیق می‌شود؛ مرحله‌ای که بدن در آن ترمیم می‌شود و ضایعات سلولی را پاک‌سازی می‌کند. این دو عامل درکنارهم، دلیل اصلی پیری سریع‌تر بدن در افراد کابوس‌زده به‌نظر می‌رسند.

درنهایت باید توجه داشت که این تحقیق، مبتنی بر گزارش‌های شخصی افراد از خواب‌های خود بوده و هنوز داوری علمی نشده است.